Daar ging ik dan, volledig onderuit. Volledig op in die ander. En wat gebeurde er vervolgens? Mijn goede intenties werden niet begrepen. Zo was ik hals over kop. Zo werd ik met ladingen besmeurde zakdoeken weer wakker in een vreselijk leeg bed. Mijn affaires duurde nooit langer dan een paar maanden. Simpelweg omdat ik mij, als hoogbegaafde en intelligente vrouw van ver in de dertig, verdiepte in de emoties van de man. En ik trok er maar geen lering uit. Mannen willen niet praten, niet over het *‘G’ woord althans. Wat mannen wel willen? Vrijen, lachen en geen gezeik en gezeur. Het moet vooral leuk en gezellig zijn. Wij vrouwen moeten ons gedeisd houden. Ons terugwerpen op onze vriendinnen om te praten, te discussiëren, verwijten te kunnen maken en uit te huilen.
Mijn coach beredeneerde alles vanuit zelfreflectie. Het gebrek aan ‘een man’ kwam volgens haar door mijn, inmiddels overwonnen, ‘verlatingsangst’. Zij adviseerde mij om niet gebukt te gaan onder onuitgesproken emoties. Er moest vooral gepraat worden, ook over het alom gevreesde ‘G’ woord. Hoe goed alles ook bedoeld was, ik heb de mannen in mijn leven hiermee altijd goed weten weg te zetten. Niet luisteren dus naar de goedbedoelde adviezen van een coach. Het werkt gewoon niet om open en duidelijk te zijn.
Al de mannen in mijn leven verklaarden me, voorafgaande aan hun vertrek, de liefde. Tientallen liefdesbrieven heb ik mogen ontvangen. Ze hangen nu allemaal ingelijst op de WC, goed voor mijn ego en ook heb ik me hierdoor in ieder geval altijd een happy single gevoeld, afgekort een HASI. Maar goed, na al de liefdesverklaringen op papier betrad ik vervolgens hoogmoedig het avontuur, speelde ik het spel der liefde, steeds maar weer in vol vertrouwen. Werd ik overladen met complimenten en bedreef ik de liefde onophoudelijk. Ik voelde mij vaak na het uitwisselen van de twee dimensionale lichaamssappen meer dan ‘spiritueel verbonden’ met mijn wederhelft. Hij dacht waarschijnlijk iets anders, iets in de trant van; ‘wanneer weer?’. Als ik tenminste alle boeken die er inmiddels over de man en vrouw geschreven zijn moet geloven. Waarom zijn wij toch zo tot elkaar veroordeeld? Het is jammer dat ik geen sensuele behoeftes koester jegens vrouwen. Dat zou het leven wat makkelijker, dragelijker en begrijpelijker hebben gemaakt.
Gelukkig was ik niet de enige in mijn omgeving die leed aan het syndroom; ‘hoe jaag ik een man binnen luttele maanden uit mijn bed’. Maar ik ben ook gezegend met een paar vrouwelijke kennissen die zich wel aan ‘de regels’ weten te houden. Mijn respect gaat nog steeds uit naar hen. Ik kan niet anders melden dat zij de man in kwestie tot op de dag van vandaag nog steeds iedere avond in de slaapkamer tegenkomen. Hun geheim? Ik heb me laten influisteren dat mannen gewoon dom, stom en naïef zijn. Kortom, mannen zijn een gedegenereerd ras. Zij willen geprijsd worden, een aai over hun bol krijgen wanneer het klusje in huis weer is gedaan. Een natje en een droogje en zo af en toe kun je het hoofdpijn excuus gewoon echt niet meer gebruiken. Ik heb het echt geprobeerd. Maar ik kan het niet.
Ik ben redelijk wat jaren single geweest. Uiteraard heb ik niet stilgezeten, of gelegen, het is maar hoe je het bekijkt. Ik heb mij de afgelopen jaren in mijn werk verstopt en nauwelijks tijd gemaakt voor opvulling van die lege plek in bed. Maar ik kon er tegen, ik kon er zelfs heel goed tegen om altijd alles alleen te doen. Waar ik niet tegen kon? Al die irritante vragen over liefde. De mensen om mij heen begrepen er niets van dat ik nog steeds zonder vent door het leven ging. Want ik was toch geen lelijk gedrocht en had het hart toch op de juiste plek? Oh wat heb ik toch een moeite gehad met al die vooringenomenheid. Alsof je geluk van een vent afhangt.
Waar het keer op keer misging? Ik ben je het antwoord schuldig. Ik heb geen issues, echt niet. Ben zelfs gezegend met een leuk voorkomen, een hoog EQ en ik weet mijn mannetje te staan. Maar misschien wilde ik toch te graag. Alleen al om die vervelende vragen over liefde niet meer te hoeven beantwoorden.
Waar het keer op keer misging? Ik ben je het antwoord schuldig. Ik heb geen issues, echt niet. Ben zelfs gezegend met een leuk voorkomen, een hoog EQ en ik weet mijn mannetje te staan. Maar misschien wilde ik toch te graag. Alleen al om die vervelende vragen over liefde niet meer te hoeven beantwoorden.
*Gevoelens

0 reacties:
Een reactie plaatsen